Altijd al nieuwsgierig geweest naar de achtergronden van de liturgie? Of juist geïnteresseerd in het gesprek over hoe we de liturgie kunnen vernieuwen en ‘bij de tijd’ houden? Wat is voor ons de essentie van samen vieren? En hoe kun je vernieuwen zonder het kind met het badwater weg te gooien? Er zijn theologen die bepleiten dat we de zondagse samenkomst altijd horen te beginnen met de traditionele woorden ‘Onze hulp is in de naam van de Heer’. Die vinden dat een gewoon ‘goedemorgen’ afbreuk doet aan het plechtstatige karakter van de viering. Nico ter Linden zegt hierover: “Ik zou hoog inzetten, want het is niet niets wat hier gebeurt: een schepsel Gods treedt samen met andere stervelingen voor het aangezicht van zijn Schepper.” Maar zeggen die oude woorden ons nog wel iets?
Wat ik voor mij zie is een gezamenlijke ontdekkingstocht. Soms zal die het karakter krijgen van een geloofsgesprek, zo kan ik mij voorstellen. Op andere momenten misschien het karakter van een proeftuintje of een klein laboratorium waar we met elkaar uitproberen wat ons aanspreekt en inspireert en wat niet (meer).
Er hebben zich al wel geïnteresseerden gemeld, maar het zou leuk zijn als er nog wat mensen aan willen schuiven. Een plek en een tijdstip wil ik in overleg vaststellen. Het is mijn bedoeling in november met deze kring van start te gaan.
Interesse? Laat het weten via ds.fulco@kpnmail.nl